‘Biobased lijm maakt verpakking pas echt groen’

Onderzoekers van de Finse Aalto University hebben, in samenwerking met een aantal internationale collega’s, een experimentele lijm ontwikkeld op basis van kleine deeltjes plantenmassa. Deze lijm werkt volgens de onderzoekers net zo goed als superlijm. Een groot voordeel is dat deze lijm geen giftige oplosstoffen nodig heeft. Bovendien is hij na gebruik eenvoudig te verwijderen.

Groene verpakking

Deze lijm zou het volgens professor Blaise Tardy van de Aalto University heel goed doen in de verpakkingsindustrie. Want: ‘Een groene verpakking met slechte lijm zorgt alsnog voor een slechte verpakking. Met lijm gemaakt van biomassa kan elke verpakking 100% duurzaam worden.’ Maar hij denkt dat voor deze biobased lijm ook toepassingen te vinden zijn in bijvoorbeeld de elektronica-industrie. Denk aan: het beschermen van kwetsbare hoogwaardige componenten in machines. En meer in het algemeen: voor de ontwikkeling van groenere lijmoplossingen.

Nanokristallen

De biobased lijm bestaat uit cellulose en water. De onderzoekers gebruiken nanokristallen, gemaakt van cellulose. Die kristallen worden extreem plakkerig als ze met water worden gemengd en vervolgens worden gedroogd. Die plakkerigheid werkt maar één kant op, net als bij de zogenaamde peel & stick-lijmen. Daardoor is de lijm makkelijk te verwijderen en kunnen gelijmde producten dus eenvoudiger gedemonteerd en hergebruikt worden.

Sterke plakkracht

Een druppel van deze lijm is volgens professor Tardy sterk genoeg om 90 kilogram gewicht te dragen. Dat komt door de unieke vorm van de nanokristallen. Dat maakt ook het gebruik van giftige stoffen zoals oplosmiddelen overbodig. De lijm heeft naast de kristallen alleen water nodig. Hij moet wel een paar uur uitharden, hoewel dit volgens de onderzoekers sneller gaat door de lijm op te warmen.

Energiekosten

Nanocellulose geldt al sinds de jaren tachtig als een soort wondermiddel. Het heeft in theorie allerlei goede toepassingen: van sterker karton tot verdikkingsmiddel in light-producten. Commerciële productie kwam tot nu toe niet echt van de grond omdat het maken van de nanokristallen veel energie kost en dure installaties vereist. Professor Tardy verwacht dat dit in snel tempo gaat veranderen.